Sigrid werkt als vrijwilligster van BD bij SFDC.

In een vorig bericht, op haar blog, schreef Sigrid dat het geweld in Orissa voor een groot deel te maken heeft met de politiek van een aantal hindoefundamentalistische partijen die graag willen dat mensen stemmen op basis van hun ‘hindoe-identiteit’. Dergelijke stemgedrag wordt bevorderd door een context van interreligieuze spanningen en geweld.
Ook schreef ze al iets over de kastendimensie van het conflict. De christenen behoren bijna allemaal tot de laagste kasten (Dalits) of tot tribale groepen (Adivasis). Het geweld van hindoefundamentalisten is echter bijna alleen tegen de christelijke Dalits gericht, niet tegen bekeerde Adivasis.

Meer weten ? Klik : Blog van Sigrid

ORISSA - De aanvallen op christenen in Orissa zijn ,,rampzalig'’, zegt premier Naveen Patnaik van de Indiase deelstaat. De premier kondigde gisteren in de krant Indian Express harde maatregelen aan tegen de daders van de aanvallen, die tenminste aan zestien mensen het leven hebben gekost. In totaal zijn 558 huizen en zeventien kerken in vlammen opgegaan.

Pagina's: 1 2

Vorige zaterdag kreeg ik een bezorgd telefoontje van mevr. Bimala Bardhan uit Berhampur (Orissa, India). In juli jl waren wij met Broederlijk Delen op inleefreis in Orissa. Meer bepaald waren wij te gast bij een plaatselijke NGO, SFDC met office in Berhampur. Bimala is stafmedewerkster van deze NGO. Deze (multireligieuze en multiculturele) NGO werkt (zeer goed) aan plattelandsontwikkeling via gemeenschapsversterking en spiritualiteit, en dit voonamelijk onder gemeenschappen van dalits (kastelozen) en adivasi (oorspronkelijke tribal bevolking).

Pagina's: 1 2

Na een goede nachtrust op ontdekking naar de badkamer. 50 meter van onze kamers staan aan de pomp twee hokjes, WC en douche in een. Een groot vat water, en een bekertje om je nat te gieten, meer heb je echt niet nodig, en als uiterste luxe een spiegel om je te kunnen scheren.
Kaliani was reeds aan het wassen, samen met enkele andere vrouwen. Ze stuurde me dadelijk het grootste hok in., zelfs het licht werd aangedaan en er brandde een coil om de muggen weg te jagen. Wat worden die blanken toch in de watten gelegd.

Pagina's: 1 2

Na een goede nachtrust en een ontbijt zijn we met allemaal naar de mis geweest.
Voor de mis was er eerste een uur aanbidding van het sacrament. Daar bleven we maar wijselijk weg. Van het evangelie verstond ik dat het over het mosterdzaadje of de zaaier ging. Bij navraag aan fthr Joy bleek het over het mosterdzaad te gaan.

Pagina's: 1 2

In de voormiddag trokken de meesten onder ons nog even naar de markt, voor de laatste inkopen. Rond de middag dan naar de vlieghaven om de binnenvlucht naar Delhi te nemen.
Daar moesten we dan afscheid nemen van onze vrienden, Monosjeet, Suboth, Baby. Maar ook van Sigrid en Bas, de twee vrijwilligers van BD die nog enkele maanden blijven. Ook Karlien van onze groep houdt het omwille van haar stage interculturele studies nog 3 weken langer uit in Orissa.

De vlucht naar Delhi verliep vlot. Daar stond Ray ons op te wachten. Een vriend van Suboth, die nu enkele jaren als cameraman voor het federale parlement in Delhi werkt. Hij had voor ons de bus van het gouvernement geregeld en verraste ons met een sightseeing tour door Delhi.
We bezochten het oude Fort Red, 15de eeuws Mogul-tijdperk. Ray kreeg het klaar dat we, ondanks het late uur (sluitingsuur was al gepasseerd) toch nog tot op het voorplein mochten binnen gaan.
Daarna bezochten we de ‘Gate of India’, een memorial-monument ter nagedachtenis aan de Indiërs die vochten en sneuvelden in de eerste wereldoorlog, o.m. in Flanders.
Daarna toonde Ray ons fier zijn ‘House of Parliament’ en de residentie van de president, een blik ‘by night’ en vanop afstand.
We stopten voor een koffiestop met échte heerlijke koffie en vervolgens gingen we terug naar de luchthaven voor onze terureis naar België.
Delhi in vogelvlucht, een westerse en moderne stad. Het was nog een leuke opvulling van de wachttijd tussen beide vluchten.
Wat is India toch een land van contrasten!

Emmy

We zijn net terug van een heel prettige avond in het appartement van Monojeet en zijn vrouw, hier in Bhubaneswar. Het had iets van een kotfeest. Ieder zat waar hij kon plaats vinden en wisselde van ruimte in de loop van de avond. Monojeets vrouw had heel lekker gekookt met dingen die we nog niet hadden gegeten in India.
Ook Suboth en Baby waren erbij, op het afscheidsfeestje. Wat cadeautjes over en weer, maar vooral veel gezellige en warme babbels.

Gisteren, woensdag waren we vertrokken uit Natya Chetana op weg naar Puri. Het werd een heel mooie route, langs dorpjes en velden en paddy’s.

Pagina's: 1 2

Na het ontbijt begonnen we aan een vrij zwaar programma. Eerst werkten we (als bezoekers) aan een presentatie voor onze aanwezige gastNGO’s, waarbij we onze ervaringen en indrukken verwerkten. Ondanks de korte voorbereidingstijd werd het een zeer rijke voorstelling met sketches, dans, lied…Zie je wel dat er veel creativiteit en kracht in deze groep zit! Dit bracht ook het contact met de aanwezige acteur-volunteers nog beter op gang.

Pagina's: 1 2

Na een goede nachtrust, resp. in de jongens- en de meisjeszaal, namen we deel aan het ochtendgebed met het team (om half 7) en dan aan de yoga-introductie. Dat was best moeilijk, ook wel ontspannend. (Toch was de groep ’s anderendaags al gehalveerd…! Enkel de moedigsten en/of lenigsten hielden vol).

In de voormiddag gingen we op uitstap, eerst naar een hindoeheiligdom (een leuke picknickplaats, zei Suboth) met een beek die vanuit een bron op de berg komt.
Dan naar een fort, een bolwerk van de zogenaamde “freedomfighters” tegen de Britse invasie. Niet echt veel aan te zien en al jààààren in restauratie – ook niet veel van te zien.
Dan naar een bijzondere tempel die door moslims en hindoes wordt gebruikt en gebouwd ter gedachtenis aan een goeroe die voorhield dat er geen religie is.
En tenslotte naar een warmwaterbron. Echt héét, was dat water.

Na het middagmaal, boven in de eetruimte, waar de acteurs ons telkens met veel aandacht serveerden, presenteerde Natya Chetana ons een heel programma in de open rotonde.
Eerst wat videobeelden. Dan liederen en dansen.
Nadien kregen we een prachtig programma van Orissi-dance door een professionele danseres. Schitterend. Ook in het gesprek nadien werd ons nog veel duidelijk over deze mooie danstraditie.
Dan volgde dan een poppenvoorstelling. En ’s avonds nog een reprise door de aanwezige kampvolunteers van een oude productie. Meerdere theatermensen uit de buurt kwamen voor de gelegenheid mee kijken.

We zitten opnieuw met de hele groep in het theaterkamp Natya Chetana. We waren blij de anderen gezond en wel maar duidelijk vermoeid van de reis terug te zien.
Suboth, de directeur van Natya Chetana, heette ons welkom in zijn vlotte stijl en goed verstaanbaar Engels.
De omgeving hier is prachtig en rustig. We kregen een rondleiding in het kamp en de omgeving. De gebouwen hebben blijkbaar de functie gekregen van ‘tijdelijk’ museum van o.a. oude muziekinstrumenten. Maar ze hebben grote plannen om de zaal uit te rusten met toneelaccommodatie zodat de toneelworkshops en voorstellingen beter kunnen verlopen.
Die nieuwe plannen moeten blijkbaar een nieuwe opstart mogelijk maken, waarbij nauwere samenwerking met andere ngo’s (o.a. Word) en natuurlijk Broederlijk Delen gezocht wordt.

Deze dag hebben we vooral onze eigen ervaringen in de dorpen uitgewisseld en aan elkaar verteld.