Ik heb de indruk dat het eerst in tien dagen de sfeer een BEETJE aan het veranderen is. Nog heel veel betogingen in Tegucigalpa, van beide groepen, de aanhangers van Micheletti (die in het wit gekleed gaan) en de tegenstanders van de staatsgreep (die geen uniform hebben en dus in alle kleuren gaan maar waar toch wel rood en zwart overheerst…).

Pagina's: 1 2

Na de pijnlijke dag van gisteren, met een saldo van twee doden aan de luchthaven, is vandaag een relatieve kalmte teruggekeerd over het land. Iedereen was nogal ontdaan van de twee slachtoffers. Tot hiertoe had de staatsgreep geen slachtoffers geeist, maar nu is ook dat reeds gehoord. De regering beweerd dat de kogel niet van het leger is en dat er een onderzoek moet ingezet worden naar de verantwoordelijken. Het is verschrikkelijke hoe de pers doorspekt is met leugens, en het ergste van al is dan nog dat een hele hoop mensen de pers ook nog geloven. Er is hier toch wel héél weinig kritische zin terug te vinden…

Pagina's: 1 2

Manuel Zelaya, de president die een week geleden afgezet is door een staatsgreep, wordt rond 16 uur Hondurese tijd in Tegucigalpa verwacht. We rijden op de ring rond Tegus en houden even halt aan de kant van de luchthaven. We zien een grote zee van mensen, die allemaal wachten op de president die gaat aankomen. Ze zwaaien met vlaggen en we horen dat ze zingen…

Pagina's: 1 2

Op dit ogenblik vindt in Washington de Algemene Vergadering van de OAS (Organisatie van Amerikaanse Staten) plaats. Ze lezen er de resolutie voor waarin Honduras UITGESLOTEN wordt uit de OAS. Dit heeft niet alleen zijn invloed op het uitvoeren van heel wat projecten, op leningen en donaties, maar betekent ook veel wat de democratie betreft. De OAS is eigenlijk een soort van certificaat dat er garant voor staat dat de lidstaten democratische regimes zijn, daarnaast houdt het zich bezig zowel met interne veiligheid als disputen tussen landen.

Pagina's: 1 2

Dat er onenigheden waren in het land i.v.m. de politiek van de president, was voor iedereen al lang duidelijk, maar dit zou uitdraaien in een staatsgreep, was denk ik toch, voor 90 % van de bevolking een verrassing was.

Na de hevige militarisering van de stad en het wegvallen van elektriciteit en communicatie, zitten we nu in een fase van veel protestmanifestaties, zowel voor al tegen. De censuur in de pers en vooral de partijdigheid en de enorme subjectiviteit ervan blijven onveranderd. Zowel gisteren als vandaag waren er veel en hevige manifestaties. De mogelijkheid op een vreedzame oplossing door overleg wordt met de dag kleiner. Daar heeft volgens mij de nieuwe regering veel mee te maken want zij zijn helemaal niet gericht op dialoog.

Pagina's: 1 2

Terwijl ik graag zou schrijven dat de toestand hier stilaan verbetert in Honduras, is de realiteit anders.

Dat de meningen vóór en tegen Manuel Zelaya verdeeld zijn in het land, is heel duidelijk. Een grote groep mensen, diegenen die toch niets te verliezen hadden (en hebben) en alleen maar kunnen winnen met Mel, blijven hem steunen. De meerderheid van die mensen woont op het platteland of in de arme wijken van Tegucigalpa.
Een andere grote groep van mensen zijn diegenen die een hemelse schrik hebben voor hervormingen “a la” Cuba of Venezuela en die vrezen heel wat te verliezen als de fundamenten van het land veranderen.

Pagina's: 1 2

Vanuit het woelige Tegucigalpa nogmaals een update. Ik hoop dat dit mag bijdragen tot het verbeteren van de situatie hier, want zoals veel mensen hier zeggen, is de klok in Honduras 20 tot 30 jaar teruggedraaid.

De onmacht die de mensen voelen die willen dat president Zelaya in zijn functie hersteld wordt, wordt met de dag groter. Wij voelen nu hoe de machine van een dictatuur in elkaar zit, en ik kan jullie verzekeren dat het angstaanjagend is. Enkele voorbeelden:

Pagina's: 1 2

Voor het slapengaan wil ik toch nog graag wat verslag uitbrengen van de situatie hier in Honduras.

Het is vandaag een heel turbulente dag geweest. Heel wat mensen zijn van het binnenland naar de hoofdstad komen afzakken, en ook hier in de hoofdstad zijn heel wat mensen gaan protesteren n.a.v. de gebeurtenissen van de laatste dagen. Een hoop mensen zwijgen als een koe, maar diegenen die voor het plebisciet waren zijn heel kwaad. Een derde groep zijn diegenen die nog geen beslissing genomen hadden of ze nu voor of tegen de volksraadpleging waren, maar die zijn nu toch ook wel erg geschrokken en verontwaardigd dat dit nog mogelijk is de dag van vandaag.

Pagina's: 1 2

Hoewel we er met onze neus opzitten (we wonen op 1 km in vogelvlucht van de luchthaven), hadden we dit nooit verwacht. Een staatsgreep in 2009, in een land dat gekend is als het meest conservatieve van de regio… Of is het misschien juist daardoor?

Pagina's: 1 2

Deze morgen werden we wakker met het ongelooflijke nieuws dat de President Manuel Zelaya gekidnapt werd uit zijn woning. Onder vuurschoten en dwang van 100 militairen is hij vervoerd naar de luchthaven vanwaar hij naar Costa Rica werd gebracht. Dit alles is voorbereid door de politieke elite, de rijke klasse en de corrupte legereenheden. We zijn zelf heel erg onder de indruk want juist vandaag zou er een plebisciet plaatsvinden; een mogelijkheid om het volk te laten participeren in de toekomst van het land. Vele mensen met wie wij samenwerken zouden vandaag hun stem uitbrengen, maar alle urnen werden weggenomen door het leger. Rechts en extreem rechts zijn nog heel actief hier in het land.

Over ons huis vliegen de hele tijd helikopters en vliegtuigen. De elektriciteit is bijna gans de dag uitgevallen. Ik maak er nu snel gebruik van om even te schrijven en hoop dat de communicatie niet terug zal afgesneden worden.