Voor iedereen die het wenst: veel geluk in het nieuwe jaar! Financiële experten en beursgoeroes mogen dan eerder pessimistisch zijn voor 2012 maar voor zij die hun achterzak niet als voornaamste waardemeter van levensvreugd beschouwen kan 2012 misschien wel een topjaar worden. We zullen zien, maar laat ons alvast met deze laatste instelling beginnen.

Pagina's: 1 2

Een ‘out of office notice’ wordt meestal verzonden wanneer iemand met vakantie is. Dat is nu nog niet het geval, maar ik was de afgelopen weken nogal veel ‘in the field’ en bijgevolg niet ‘in the office’ dus het leek me toch een gepaste titel voor een korte blog-update.

Hello Mzungu!

Pagina's: 1 2

Alledaags nieuws met een paar frappante voetnoten.

Zoals een goed journaal het betaamt eerst wat saai politiek nieuws alvorens tot de weetjedatjes over te gaan.
In mijn vorige nieuwsbrief was er nog geen eerste minister benoemd en bijgevolg was er ook nog geen regering. Sinds een goede maand is dit veranderd. De heer Conille is effectief benoemd tot eerste minister van Haiti en heeft een regering samengesteld. Hoewel zijn kandidatuur in principe niet voldeed aan de grondwet is er relatief weinig ophef geweest bij zijn aanstelling.
Haiti wordt dus nu geleid door een “zanger-entertainer-bourgeoisie” president, een “VN-exkabinetClinton- medewerker” eerste minister en een “oudregeringspartij” parlement. Een cocktail die, zo is al gebleken, voor problemen gaat zorgen. Het ziet er naar uit dat het parlement met een Unité meerderheid zo veel mogelijk stokken in de wielen van de presidentiële koets gaat steken en de president vertoont zo nu en dan dictatoriale trekjes.

Pagina's: 1 2

Intussen zijn we - na blitsbezoekjes aan San Salvador en Madrid - allemaal weer thuis. Behalve Luc dus, die maar niet genoeg krijgt van tortilla’s en frijoles , maar die bekeert zich nog wel.
De jetlag raakt verteerd, de muggen- en andere beten kwijnen weg, de duizenden kiekjes vinden een locatie op diverse harde schijven, de wasmachine is de laatste vlooitjes de nek aan het omwringen … Kortom: ‘t is voorbij.
Of toch niet?
Al die ervaringen moeten we toch ergens kwijt? Moet dit niet een nieuw begin worden? De verhalen van Doña Elisa, van Hipólito en zoveel anderen waren toch niet alleen voor onze oren bestemd? Er komt dus zeker nog een vervolg aan deze reis. En binnen een paar weken beginnen we er zelfs aan: meer info volgt nog wel via deze blog en via andere media. Omdat het Zuiden plannen heeft en wij graag mee aan hun zeel trekken.
Maar eerst nog even de familie knuffelen, hé: we zijn hen héél dankbaar dat ze ons de kans gaven dit te mogen beleven.

Voor onze groep kwam geen enkele verrassing ongelegen.
Voor de terugreis naar Brussel bracht Adrenalina tours ons tijdig naar de luchthaven van Guatemala. Dit wil zeggen: drie uur vóór vertrek. Tegen 13 uur checkten we in. Maar het vliegtuig had vertraging. En in plaats van om 17:40 uur koers te zetten naar Madrid, maakten we bovendien een ommetje via El Salvador. ” Niet getreurd” dachten wij, Belgen, “even een pilske drinken in het plaatselijk café in de transitzone”. Dit had de Ortega-overheid echter wijselijk gesloten en met een droge keel stonden we meer dan een uur te schilderen. Luc moet dit geweten hebben. Hij brengt nog enkele dagen door bij een Belgische kloosterzuster in Guatemala. Denise engageert zich al tientallen jaren in het land waar wij even mochten van proeven en toch zo erg leerden waarderen.
De piloot vloog ons zonder turbulenties door een rustige nacht. De transit in Madrid verliep vlotjes. En zo arriveerden we, op schema, op zondag 13 november 2011 om 18.30 uur in Zaventem. We waren 24 uur onderweg …

Gisteren eindigde ons tweede inleefverblijf. Vier groepjes woonden bij gezinnen in Sipacapa en vier andere in Comitancillo. Deze gemeenten vind je makkelijk terug op bv. Google Earth of Google Maps.
Elke gemeente bestaat uit verschillende aldea’s (deelgemeenten) allemaal bevolkt door talloze campesinos. Ze behoren tot de Maya’s en spreken verschillende Mayatalen. Verslagen over die verbljven staan op de volgende paginas.
Hier hoort overigens een speciaal dankwoordje voor Irina. Ze was een perfecte organisator voor deze inleefverblijven en altijd bekommerd om het welzijn van de groep. Haar blog vind je hiernaast, voor de laatste bijdrage (over de verkiezingen in Guatemala) klik je hier.

Pagina's: 1 2 3 4 5 6 7

(maar pas gepost de 9de)

Diverse omstandigheden, waaronder een putteke en vooral communicatieproblemen in San Marcos en onze tweede inleefperiode hebben ons een beetje uit de ether gehouden. Onze excuses …
Maar op deze blz. vind je de opgehouden berichten met enige vertraging op de volgende pagina´s:
- Nog twee verslagen van de eerste inleefperiode
- Het verslag van het bezoek aan het Natuuurpark Refugio del Quetzal.
Ter verduidelijking: je komt op die blzn. door de paginanummers hieronder aan te klikken.

Pagina's: 1 2 3

Het is zo ver… Gisteren is de nieuwe Guatemalteekse president verkozen: de ex-generaal Otto Pérez Molina. Hij won met 53,74 procent van neoliberaal en populist Manuel Baldizón. De ene juicht. De andere vraagt zich af hoe dit mogelijk is. Hoe is het mogelijk dat de man van de ijzeren vuist (‘mano dura’) die tijdens de burgeroorlog medeverantwoordelijk was voor genocides in eigen land door diezelfde medebevolking verkozen wordt tot president? Is dit geen stap terug in de geschiedenis? Hoe kunnen we dit in godsnaam verklaren? Om dit vraagstuk op te lossen, bekijken we best de huidige context en de strategie die de ‘Partido Patriota’ van Otto tijdens zijn verkiezingscampagne toepaste…

Pagina's: 1 2

Ziezo: onze eerste onderdompeling is achter de rug. Drie groepen woonden in het zuiden van de vulkaan Santa Maria, vijf andere ten noorden. Op de volgende blz. lees je onze eerste impressies …

Pagina's: 1 2 3 4 5

Dag Allemaal

ik wens jullie het beste daar, veel groeten vooral aan Kristin De Raeymaecker

Groetjes uit Boechout

Mieke